Op dinsdag ochtend werden we om 1000 opgehaald door de Lekey, de pastoor van Mdawi. We gingen eerst de stad in om boodschappen te doen voor de pakketjes die de weeskinderen zouden krijgen bij de hiv voorlichting. We hebben zeep, suiker, schriftjes, slippers en tassen voor ze gekocht. Daarna zijn we naar de lokale markt geweest. Echt heel leuk, we waren al op markten geweest, maar deze was verder Moshi uit en was echt alleen voor locals. Toen nog bij een lokaal tentje geluncht en toen naar Mdawi gereden. ’s Middags werden we meteen aan het werk gezet, want hij wil dat we elke dag engels les gaan geven. De eerste les was eigenlijk een beetje een flop, want de ouderen konden het al veel beter dan we dachten. Na de les naar de bibliotheek hier in de buurt gegaan om wat grammatica boeken te halen. Er wonen hier ongeveer 20 kinderen nu en echt zo leuk, ook kleintjes van 3 die alleen maar willen spelen. Op woensdag hebben we 400kg suiker verdeeld over 200 zakjes van 2kg. Daarna wilde ik even mijn slippers afspoelen, maar toen ging meteen de housemate dat doen en daarna ging ze ook mijn voeten wassen. Dat vond ik echt zo niet prettig, net alsof zij mijn slaaf was ofzo, maarik weet niet of dat normaal is hier. We krijgen ook echt massa’s eten. De pastoor vindt dat we wat dikker moeten worden, zoals iedereen hier. We hebben wel gezegd dat we geen patat hoeven in de ochtend en dat alleen rijst meer dan genoeg is en we niet nog eens pasta en ugali (is mais met warm water, wat een klont wordt en dat pak je een stukje met was groente) erbij hoeven. ’s Middags zijn we een stukje gaan lopen, het is echt zo mooi hier! We zitten best hoog en kunnen super mooi op Moshi uitkijken en je zit echt midden in de natuur! Nog geen apen gezien helaas. Om 1700 weer engels les gegeven het ging nu stukken beter, we hebben de kinderen wel echt wat geleerd! Een douche hebben we hier niet, moeten eerst water koken en dan ons zelf vanuit een tonnetje wassen, echt heerlijk primitief hier!

Op donderdag ochtend hebben we aan ons verslag gezeten en om 1230 moesten we klaar staan om naar een weggeef ceremonie te gaan, die ze hier voor een bruiloft hebben. Tuurlijk gingen we pas om 1400 weg. We gingen eerst nog andere ophalen. Toen was Lekey uit de auto gegaan en toen kreeg mama neema (zijn vrouw) een sms, ja het duurt nog 40min, we zijn in vergadering, dus mochten wij gaan wachten. Na 40 min smste hij: ‘’kom maar hierheen’.’ Dus zijn we naar het huis gelopen en daar was de bruidegom met zijn familie. De ceremonie zou om 1400 beginnen, maar wij waren er om 1600 en dat maakte helemaal niets uit. Dat zou in NL nooit gebeuren, maar hier is t prima. Toen we aankwamen, zaten we op de eerste rij. Ik vond t best wel even ongemakkelijk, want wij kenden dat bruidspaar helemaal niet en dan zitten we toch helemaal vooraan. Lekey wilde eigenlijk dat wij op het podium kwamen zitten, bij de familie, maar dat vond ik een beetje te. Eerst was er een deel met de priester en er ging ook 1 man zingen, echt te vals en te hard. Daarna moesten de families tegen elkaar spreken en werden er cadeaus gegeven van de bruidegoms familie aan de bruid, haar moeder en zussen en daarna mocht iedereen cadeaus aan de bruid geven. Met allemaal heel veel muziek ertussen door, wat echt heel leuk was en iedereen kwam steeds dansend t podium op. Aan het einde moest de bruid haar bruidegom in t publiek gaan zoeken en werd zij officieel afgestaan aan zijn familie. Het was echt super leuk en bijzonder om erbij te zijn en te zien hoe dat allemaal gaat hier, alleen de bruid en bruidegom hebben echt geen seconde gelachen, wat ik wel raar vond, maar Lekey zei dat ze wel blij waren. Er werd afgesloten met een traditionele cake = hier een geroosterde geit met zijn hoofd er nog op en een blad dat uit zijn mond steekt en er was een buffet. En er werd veel soda gedronken, want dat is hier een vet hip! Toen we thuis kwamen was er een varken bevallen, 8 biggen alleen waren er wel 4 dood, die worden dan zo het hok uit gegooid. Maar wat zijn die kleintjes toch schattig.

Op vrijdag hebben we alle 200 pakketjes gemaakt voor de weeskinderen, waar we binnen 1,5u meer klaar waren en meer hadden we niet te doen die dag. Lekker met de kinderen gespeeld en gelezen. ’s Middags les gegeven alleen de kinderen die nu kwamen konden het nog niet zo heel goed, dus waren de oefeningen die we hadden verzonnen een beetje te moeilijk! Er wordt hier om de dag ook geoefend door t kerkkoor, dat is echt wel heel mooi. Veel mooiere muziek dan in de Nederlandse kerk vind ik. De oudste dochter, Neema, van Lekey gaat in oktober trouwen. Zij was dit weekend naar huis gekomen om de ceremonie een beetje te bespreken. ’s Avonds hebben we een weggeef ceremonie van iemand anders gekeken, om ideeen op te doen denk ik!

Op zaterdag ochtend gingen we naar Neema center, waar de hiv voorlichting gegeven zou worden. Er waren nog meer mensen die spullen hadden gegeven voor de weeskinderen. Eerst was er een lange intro van Lekey en toen gingen de 3 nurses die we al kenden van het KCMC, over hiv vertellen. Denk dat het wel heel nuttig was, verstond er natuurlijk niets van. Daarna kwamen alle kinderen 1 voor 1 het klaslokaal in en moesten ze slippers uitzoeken en kregen zij hun tasje met 2kg suiker, waszeep, 2 schriften en een pen en kregen zij soda en cake. We hadden alleen gerekend om 220 kinderen, maar er waren we meer, dus voor de laatste waren er alleen nog maar schriften, wat wel een beetje lullig was.

’s Middags bleek dat Neema dit weekend naar huis was gekomen met 2 vriendinnen, omdat haar vriend zou komen en voor het eerst haar familie zou ontmoeten en dat hij ging vragen of hij met haar mocht trouwen Dus tijdens de lunch zat hij er met 2 vrienden. Ze kennen elkaar pas 2 maanden. Je moet snel trouwen, want je mag helemaal niets zonder dat je getrouwd bent. Was wel speciaal om bij te zijn, want het is best wel een big thing als je hier ten huwelijk wordt gevraagd. Daarna zijn we naar de bruiloft gegaan, (die waarvan we do de weggeef ceremonie hadden gezien). Deze was al bijna ten einde toen we kwamen. Ze zag er niet echt mooi uit! De jurk was veel te groot. Ze hebben wel voor het eest elkaar handen vast gehouden. Maar er kon nog steeds geen lachje van af, maar dat is hier normaal. Neema had haar toekomstige man ook geen seconde aangekeken toen hij hier was, terwijl ze elkaar elke week zien. De ceremonie was nog een uur en toen was het buffet. We hadden net geluncht, dus hoopte eronder uit te komen, maar na 45min werden we toch nog geroepen. Mama Neema en ik stonden helemaal achteraan 50-100 mensen voor ons en toen werden we zo naar voren gehaald. Voelde me weer zo ongemakkelijk. Mama Neema wist niet waarom, maar ik denk omdat ze familie is en eigenlijk al veel eerder zou moeten, maar vond het niet echt prettig.

Zondag gingen we mee naar de kerk, want Lekey is pastoor. Om 1000 begon de dienst, eerst was het nog wel leuk met veel gezang, maar na 1,5 was ik er echt wel klaar mee en toen begon het pas. Hij ging preken, gelukkig werd t vertaald, maar ik was mijn aandacht snel kwijt en het duurde totaal 3,5u, dus heb mijn tijd uitgezeten. Ik vind dat hij echt veel te veel macht heeft, hij kan gewoon allemaal dingen aan alle mensen opleggen en er werd heel veel op je schuldgevoel ingepraat. Na de lunch gingen ze langs zieke mensen en langs gezinnen waar net iemand overleden was. Hij vroeg of we meegingen. Ik heb eerst even gevraagd hoe lang het ging duren, maar 10min pp. Na 2 mensen had ik het al gehad, elke keer bidden en zingen en wij verstonden er niets van. Gelukkig kwamen we na de 5^e langs het huis en toen zijn wij uitgestapt. Zij kwamen 4,5u later pas terug, dus was zo blij dat ik niet meer mee was.

Maandag ochtend naar Moshi gegaan en vanaf de hoofdweg terug een uur de berg opgelopen, was wel even lekker om weer wat actiefs te doen. ’s Middags aan het verslag gezeten en weer engels les gegeven, wat wel goed ging deze keer. Di de hele dag aan ons verslag gezeten, er moet toch nog wel veel worden gedaan helaas. De douche was ’s avonds gemaakt, echt zo lekker na 1 week weer een warme douche te nemen, hoe je daar dan zo van kan genieten, terwijl het thuis zo normaal is. ’s Avonds is er een pastoor uit t westen gekomen, om 5 dagen les de tegen in de kerk. Hij is wel aardig, maar hij wil ons in god laten geloven. En ik vind het echt verschrikkelijk, met de dag wordt t erger. Hij vindt dat mensen gestraft moeten worden als ze niet in god geloven en hij zou Obama Bin Laden zelf doden als hij dat kon doen en dan was hij goed. En hij wilt de moslims overhalen om in god te geloven, want hun allah is niet goed. Hierdoor zou er zo oorlog kunnen komen en dat gaf hij ook toe, door hem snap ik ook echt dat er oorlogen door religie kunnen komen, want wat hij je allemaal wilt opleggen. Alle armoede problemen zouden ook worden opgelost als christenen in de regering zouden komen. Nou ik kan daar echt niet bij, hoe je zo kan denken! Gelukkig is Lekey veel minder radicaal. De kinderen komen elke dag om 17u vragen wanneer de engels les begint. Wel heel leuk, want wij hebben soms het idee dat ze er niet zoveel aan hebben, maar je merkt wel echt dat ze wat leren, dus dat is wel leuk! Gister de laatste engelse les gegeven, de kinderen vonden het echt jammer dat de lessen waren afgelopen en dat wij weg gingen. Ik vond het ook wel heel gek om weg te gaan. Aan de ene kant prima, want na 10 dagen heb je het hier ook wel gezien, maar aan de andere kant ben ik toch wel aan deze mensen allemaal gehecht en ze zijn zo aardig en gastvrij en het is zo leuk om is echt de cultuur van hier mee te krijgen. Morgen gaan we voor 4 dagen op safari. Ben zo benieuwd! Hoop dat we super veel beesten zien, maar dat kan niet anders denk ik! Woensdag gaan we dan naar Dar es Salaam waar we vrijdag de trein richting Malawi nemen!

Liefs Paulien